Sekere verwerkte produkte mag beweeg, maar beperkings op vee en rou vleis bly gebieds- en voorwaardespesifiek.
Namibië se Direktoraat Veeartsenydienste het in Veterinêre Openbare Kennisgewing 20 van 2026 die bewegingsvoorwaardes tydens die bek-en-klouseeruitbreking verder uiteengesit. Die dokument is op 17 Oktober onderteken.
Die kennisgewing maak onder meer voorsiening vir die landswye beweging en handel in kommersieel vervaardigde biltong en droëwors van geregistreerde fasiliteite, behoorlik gaar vleis en bepaalde ander behandelde produkte. Dit beteken nie dat alle vleis of vee nou sonder beperkings mag beweeg nie.
Vir slagbewegings uit geregistreerde voerkrale of kwarantynfasiliteite suid van die veterinêre kordonheining, maar buite //Kharas, geld voorwaardes. Dit sluit NamLITS-naspeurbaarheid, geen nuwe diere in die voorafgaande 30 dae nie, ondersoek en negatiewe BKS-toetsuitslae in. ’n Bewegingspermit na ’n geregistreerde abattoir is nodig.
Behandeling en herkoms maak saak
Die kennisgewing hanteer rou vleis, verwerkte produkte en lewende diere afsonderlik. Die praktiese betekenis is dat die produk se herkoms, verwerking en roete eers vasgestel moet word voordat ’n algemene aankondiging oor verligting op ’n bepaalde besending toegepas word.
Die FMD Support Fund of Namibia se openbare tydlyn wys op dieselfde onderskeid. Die fonds is ’n ondersteuningsinisiatief, nie die veterinêre owerheid nie, en verwys lesers na die onderliggende staatsdokumente.
Volgens sy opsomming van die jongste maatreëls word tuisgemaakte biltong nie deur die kommersiële uitsondering gedek nie. Die tydlyn beklemtoon ook dat bewegings binne //Kharas strenger hanteer word as bepaalde bewegings van geregistreerde fasiliteite buite die streek.
Die fonds se opdatering oor Omsendbrief V8/2026 beskryf die registrasie en inspeksie van isolasiefasiliteite vir die slagroete ná 30 dae. Dit verwys boere wat so ’n fasiliteit wil laat registreer na hul staatsveearts. Die tydperk alleen maak ’n fasiliteit dus nie vanself geskik vir gebruik nie.
Waarom die beheermaatreëls voortduur
Die Wêreldorganisasie vir Dieregesondheid, WOAH, beskryf BKS as ’n hoogs aansteeklike virussiekte van beeste, varke, skape, bokke en ander gespletehoefdiere. Die ekonomiese uitwerking sluit produksieverlies en ontwrigting van handel in diere en diereprodukte in.
Verspreiding kan met besmette diere, voertuie, toerusting en ander besmette materiaal verband hou. Daarom is beheer oor beweging slegs een deel van ’n breër reaksie wat ook toesig, vroeë opsporing en bioveiligheid behels.
WOAH waarsku verder dat kliniese tekens alleen nie genoeg is om BKS van sekere ander siektes te onderskei nie. Vermoedelike gevalle moet deur toepaslike laboratoriumondersoek bevestig word. ’n Dier wat nie opvallend siek lyk nie, is dus nie op sigself ’n bewys dat ’n beweging aan alle veterinêre vereistes voldoen nie.
Grenshandel het sy eie vereistes
Namibië se kennisgewing stel uitvoere steeds onderhewig aan die invoerland se voorwaardes. Suid-Afrikaanse kopers en vervoerders kan daarom nie ’n Namibiese binnelandse bewegingsuitsondering as toestemming vir grenshandel behandel nie.
Die onderskeid is veral belangrik waar ’n handelaar met meer as een streek, abattoir of bestemmingsland werk. Toestemming vir ’n spesifieke produk en roete kan nie sonder meer na ’n ander produk of bestemming oorgedra word nie.
Die volgende stap vir ’n werklike besending is om die jongste toepaslike kennisgewing en permitvereistes by die verantwoordelike veterinêre owerheid te bevestig. Intussen bly die kern van die opdatering gerigte bewegingsmoontlikhede binne ’n voortgesette beheerraamwerk.