Bevestigde besmetting plaas dierebewegings en kontak tussen wild en vee onder die soeklig, terwyl die oorsprong van die infeksie nog ondersoek word.
Bek-en-klouseer is by koedoes in die Addo-olifant Nasionale Park bevestig, met strenger biosekuriteitsmaatreëls wat die risiko van verdere verspreiding moet beperk. Vir vee- en wildboere in die omgewing is die belangrikste onmiddellike vraag watter kontak en bewegings tussen diere, voertuie en eiendomme plaasvind.
SANParke se verklaring van 13 Oktober meld dat opvolgtoetse die virus bevestig het nadat aanvanklike toetse negatief was. Die ondersoek het gevolg op toenemende mankheid onder koedoes. Geen ander wildspesies het volgens dié verklaring op daardie stadium kliniese tekens getoon wat met die siekte ooreenstem nie.
Gespletehoefdiere mag nie sonder die bevoegde veeartsenyowerheid se toestemming en die vereiste risikobeoordeling die park binnekom of verlaat nie. Voertuie word ontsmet voordat hulle aangewese wildbesigtigingsgebiede verlaat. SANParke skakel ook met naburige grondeienaars en veeprodusente.
Waar die ondersoek staan
Die positiewe uitslae bevestig besmetting in die getoetste diere. Dit bewys nie waar die virus vandaan gekom het, in watter rigting dit versprei het of dat daar 'n verband met 'n ander uitbreking bestaan nie. Toerismebedrywighede bly volgens SANParke oop, onderhewig aan die park se beheermaatreëls.
Daardie onderskeid is belangrik wanneer inligting tussen boere versprei word. 'n Bevestigde geval op een plek regverdig nie 'n gevolgtrekking dat 'n bepaalde buurplaas die bron is nie. Net so is die afwesigheid van sigbare tekens in 'n ander dier nie op sigself 'n volledige beoordeling van die verspreiding nie.
Waarom bewegings saak maak
Die Wêreldorganisasie vir Dieregesondheid, WOAH, beskryf bek-en-klouseer as 'n hoogs aansteeklike virussiekte met gevolge vir produksie en handel. Beeste, skape, bokke, varke en ander vatbare gespletehoefdiere kan geraak word.
WOAH se algemene siekte-inligting verduidelik dat verspreiding onder meer deur besmette diere, voertuie, toerusting, klere en ander besmette materiaal kan plaasvind. Beheer gaan daarom oor meer as die beweging van die diere waarin die virus reeds opgespoor is.
Die organisasie beklemtoon vroeë opsporing, toesig en die aanmelding van siekte. Kliniese waarnemings moet deur toepaslike laboratoriumondersoeke opgevolg word. WOAH beskou die siekte nie as 'n openbaregesondheidsrisiko vir mense nie; die groot bekommernis is dieregesondheid en die gevolge vir landbou.
Elke plaas het sy eie kontakpunte
In afsonderlike riglyne oor die wisselwerking tussen wild en vee beklemtoon WOAH dat plaaslike omstandighede die risiko bepaal. Water, voer en skuiling kan plekke word waar diere wat andersins apart leef, nader aan mekaar kom.
Die organisasie se benadering is om sulke kontakpunte vooraf te identifiseer en 'n werkbare plan vir die betrokke plaas op te stel. Moontlike maatreëls sluit aanpassings aan fasiliteite en die ligging van voer- of waterpunte in. Dit is algemene risikobeginsels, nie bewys dat enige van dié roetes die Addo-gevalle veroorsaak het nie.
WOAH onderskei verder tussen algemene maatreëls vir die hele plaas en gerigte optrede by 'n bepaalde risikopunt. 'n Plan kan byvoorbeeld onderskei tussen die beheer van toegang tot vee en aanpassings by 'n gedeelde waterpunt. Die uitvoerbaarheid van elke stap moet deel van die beoordeling wees.
Die doel is om 'n geïdentifiseerde kontakrisiko te verminder. Dit vereis dat die betrokke diere, mense en bewegings in die plaaslike omgewing verstaan word. Algemene voorsorg en 'n ondersoek na die oorsprong van 'n uitbreking is dus verwante, maar afsonderlike take.
Vir plaasbestuur beteken dit dat die park se aankondiging saam met die jongste plaaslike veeartsenyvoorskrifte gelees moet word. 'n Algemene nuusberig kan nie bepaal of 'n spesifieke vrag, wildverskuiwing of veetransaksie gemagtig is nie.
Die volgende wesenlike ontwikkeling sal verdere bevestigde inligting oor die omvang van besmetting, die ondersoek na moontlike verspreidingsroetes of veranderde beheermaatreëls wees. Tot dan bly die bevestigde toetsuitslae en die huidige bewegingsbeheer die grondslag vir die berig.