Nuwe internasionale verslae verbind gesonde bosse en landskappe met voedselproduksie, terwyl die organisasie op beter beplanning en volgehoue finansiering aandring.
Die Verenigde Nasies se Voedsel- en Landbou-organisasie (FAO) wil hê bosse en bome moet sterker in beleid oor voedselsekerheid en landbou-ontwikkeling verreken word.
Dié boodskap het op 28 September by die opening van die FAO se bosboukomitee in Rome na vore gekom. Die komiteesitting en die tiende Wêreldbosweek loop volgens die program tot 2 Oktober.
FAO se direkteur-generaal, Qu Dongyu, het die verband tussen bosbestuur, bestaansmiddele en weerbaarheid beklemtoon. Die organisasie het terselfdertyd die 2026-uitgawe van sy verslag oor die toestand van die wêreld se bosse bekend gestel, met bos- en landskapherstel as tema.
Meer as ’n bron van hout
Volgens FAO se opsomming van die verwante verslag Forests for food dra bosse direk tot kos en inkomste by. Bome ondersteun ook landbou deur onder meer grondbeskerming, bestuiwing, voedingstofsiklusse, voer en skadu.
Die landbouverband gaan dus verder as kommersiële houtproduksie. Die vraag is ook hoe die omliggende landskap tot ’n produksiestelsel se funksionering bydra en hoe daardie bydrae in besluite erken word.
Die internasionale bevindings is egter nie ’n plaaslike opbrengsbelofte nie. Hulle bewys nie dat enige boomspesie op enige Suid-Afrikaanse plaas dieselfde voordeel sal lewer nie.
Herstel verg meer as ’n teiken
In sy afsonderlike bekendstelling van die bosverslag sê FAO dat 1,56 miljard hektaar grond wêreldwyd gedegradeer is, waaronder meer as 460 miljoen hektaar bosgrond. Regerings in 91 lande en gebiede het meer as 190 miljoen hektaar se bosherstel belowe.
Beloftes en bereikte herstel is verskillende maatstawwe. Die aangekondigde teikens moet daarom nie as reeds voltooide werk aangebied word nie.
FAO se opsomming beskryf vier gekoppelde vereistes: mense se regte en kennis moet deel van die proses wees; herstel moet op landskapskaal beplan word; finansiering moet die lang tydshorison ondersteun; en beleid en instellings moet saamwerk.
Die organisasie voer aan dat herstel voedselstelsels en landelike ontwikkeling kan ondersteun, maar dat groter belegging en volgehoue politieke verbintenis nodig is.
Die plaaslike vraag
Vir Suid-Afrikaanse landbou bied dié benadering ’n raamwerk om herstelprojekte te beoordeel: wat word herstel, wie gebruik die grond, wie dra die koste en hoe sal die uitkoms gemeet word?
Die nuus is ’n internasionale beleids- en navorsingsbydrae. Dit kondig nie ’n nuwe Suid-Afrikaanse subsidie, verpligte aanplantingsprogram of gewaarborgde inkomste uit bome aan nie. Plaaslike toepassing sal steeds toepaslike kundigheid en beoordeling van die betrokke landskap verg.