Die gepubliseerde program vir 18 tot 24 Oktober verbind plaasbesoeke in die Wes-Kaap met twee konferensiedae en die telersgenootskap se sestigste bestaansjaar.
Die Wes-Kaap is hierdie week die beplande ontmoetingsplek vir die Wêreld-Dohne Merino-konferensie, met plaasbesoeke en tegniese besprekings wat Suid-Afrikaanse teling aan ’n internasionale gehoor sal bekend stel.
Volgens die organiseerders se gepubliseerde program strek die konferensieweek van 18 tot 24 Oktober. Aankoms en registrasie is vir Sondag 18 Oktober aangedui, met die hoofkonferensiesessies op Dinsdag en Woensdag by Arabella naby Kleinmond.
Die byeenkoms val saam met die Suid-Afrikaanse Dohne Merino-telersgenootskap se sestigste bestaansjaar. Die verslag handel oor die aangekondigde program; dit bevestig nie hoeveel afgevaardigdes reeds aangekom het of watter besluite geneem is nie.
Van die plaas na die konferensiesaal
Maandag se program maak voorsiening vir besoeke aan Mariendahl, die Universiteit Stellenbosch se proefplaas langs Elsenburg, en stoeterye in die Moorreesburg-omgewing. Die groepe sal volgens die reisplan tussen die besoekpunte wissel.
Twee dae se aanbiedings en gesprekke volg by die Kogelberg-sentrum by Arabella. ’n Verdere stoetbesoekprogram in die Overberg is vir Donderdag aangedui. Die oorblywende deel van die week sluit streekbesoeke en die terugreis na Kaapstad in.
Die kombinasie gee die byeenkoms twee werkplekke: die konferensiesaal, waar navorsing en bedryfsontwikkeling bespreek kan word, en plase, waar afgevaardigdes die produksie-omgewing kan sien. Die presiese inhoud van lesings en enige nuwe bevindinge sal uit die aanbiedings self bevestig moet word.
’n Suid-Afrikaanse teelgeskiedenis
Die genootskap se geskiedkundige oorsig plaas die begin van die ras se ontwikkeling in 1939 by die Dohne-navorsingsinstituut naby Stutterheim. Die teeldoel het voortgespruit uit die behoefte aan skape wat onder die Oos-Kaap se suurveldtoestande kon produseer.
Die aanvanklike kruising het Merino-ooie en Duitse Vleismerino-ramme gebruik. Daarna het seleksie die ontwikkeling van die dubbeldoelras bepaal. Die telersgenootskap is in 1966 gestig.
Volgens die Suid-Afrikaanse genootskap se oorsig was verpligte prestasietoetsing, ’n vaarverwysingstelsel en beraamde teelwaardes belangrike stappe in die ras se ontwikkeling. Dit plaas die konferensie se wetenskaplike fokus binne ’n langer geskiedenis van meting en seleksie.
Dubbeldoelteling vra dat vleis- en woleienskappe saam oorweeg word. ’n Enkele opvallende eienskap vertel dus nie op sy eie die hele verhaal van ’n dier se bruikbaarheid in ’n bepaalde kudde nie. Reproduksie, groei en wolproduksie bly deel van die keuses wat die ras se telers beskryf.
Dieselfde ras in ander produksiestelsels
Die Australiese Dohne-telersvereniging dateer die ras se bekendstelling in Australië op 1998 en die stigting van sy eie vereniging op 2000. Die internasionale belangstelling het dus reeds ’n gevestigde bedryfsgrondslag.
In sy geskiedkundige beskrywing lys die Australiese vereniging onder meer liggaamsgewig, vaggewig, veseldikte, oogspierdiepte en vetdiepte as eienskappe wat aangeteken word. Dit wys watter meetbare inligting deel van sy teelbenadering vorm.
Die vereniging se huidige inligting oor datatoegang verduidelik ook dat telers by Sheep Genetics moet aansluit voordat hulle data kan indien, en dat die Dohne-databasis deel van die indieningsproses is. Dit is ’n Australiese administratiewe stelsel en nie ’n nuwe vereiste vir Suid-Afrikaanse telers nie.
Vir plaaslike deelnemers lê die moontlike waarde van internasionale uitruiling in die vergelyking van benaderings: watter eienskappe word gemeet, hoe word diere geselekteer en hoe pas produksietoestande by ’n teeldoel? ’n Suksesvolle stelsel in een gebied kan nie bloot as ’n gewaarborgde uitkoms vir elke ander plaas aanvaar word nie.
Die week se plaasbesoeke bied die aangekondigde geleentheid om sulke vrae met praktiese waarneming te verbind. Dit maak die program toepaslik vir mense wat ramme teel én produsente wat teelmateriaal vir kommersiële kuddes kies.
Die volgende bevestigbare nuus sal uit die konferensiesessies en die genootskap se terugvoer kom. Navorsingsuitslae, nuwe teelbesluite en werklike deelname kan dan op hul eie meriete gerapporteer word.