FFAR en Medgene se projek ondersoek ’n moontlike bykomende hulpmiddel teen die Nuwe Wêreld-skroefwurm.
’n Amerikaanse navorsingsprojek gaan ondersoek of ’n entstof beeste teen die Nuwe Wêreld-skroefwurm kan help beskerm. Dit is ’n ontwikkelingsprojek, en nog nie ’n bewese entstof wat boere kan aankoop nie.
Die Foundation for Food & Agriculture Research, oftewel FFAR, het op 14 Oktober aangekondig dat hy en Medgene $499 996 in die projek belê. Dr. Casey Wright van Medgene lei die navorsing.
Volgens FFAR is die benadering om proteïene te teiken wat die parasiet se larwes vir voeding en ontwikkeling nodig het. Die navorsers wil bepaal of teenliggaampies in ingeënte beeste dié proses kan ontwrig.
Veiligheid en immuunreaksies word beoordeel om te besluit of verdere veldstudies geregverdig is. Die aankondiging gee nie ’n bewese doeltreffendheidsyfer of datum vir kommersiële beskikbaarheid nie.
Waarom die parasiet aandag kry
Die Amerikaanse diere- en plantgesondheidsdiens, APHIS, beskryf die Nuwe Wêreld-skroefwurm as ’n vlieg waarvan die larwes lewende weefsel kan beskadig. Die wetenskaplike naam is Cochliomyia hominivorax. Dit kan vee en ander warmbloedige diere aantas.
APHIS se bestaande beheerwerk sluit die vrystelling van steriele manlike vlieë in. Wanneer dié mannetjies met wilde wyfies paar, word die voortplantingsiklus onderbreek. Dit werk op die plaagbevolking, terwyl die voorgestelde entstof op beskerming binne die dier gemik is.
Die navorsingsidee moet dus teen die agtergrond van bestaande beheer verstaan word. Dit is nie bewys dat ’n inenting die vrystellingsprogram of ander maatreëls kan vervang nie.
Van immuunreaksie tot plaasgebruik
Die opeenvolgende vrae in so ’n ontwikkeling is belangrik. ’n Meetbare immuunreaksie wys dat die dier se liggaam op ’n kandidaat reageer. Dit beantwoord nog nie vanself hoe goed die dier onder werklike blootstelling beskerm sal wees, hoe lank beskerming sal duur of hoe prakties die produk in ’n kudde sal wees nie.
Boere sal uiteindelik antwoorde oor veiligheid, beskerming, gebruiksreëlings en beskikbaarheid nodig hê. Die huidige aankondiging is ’n stap in die ondersoek na daardie antwoorde, nie die eindpunt nie.
Vir Suid-Afrikaanse lesers is die nuus internasionale veeartsenykundige navorsing. Hierdie projek is nie bewys van ’n Suid-Afrikaanse uitbreking nie en stel geen plaaslike behandelingsprogram voor nie.
Die volgende betekenisvolle ontwikkeling sal gepubliseerde resultate wees wat wys wat die kandidaat werklik bereik het. Tot dan bly die waarde van die aankondiging dat ’n spesifieke nuwe beheerbenadering befonds en getoets word.